dinsdag 26 februari 2013

vrouwenprobleem..?

Pff.. al weken op zoek,
Op zoek naar het perfect zittende,
Perfect uitziende en met een redelijke prijs.
Lijkt missie hopeloos..

Op zoek gaan naar badmode kan voor een vrouw onwijs irritant zijn.
Nou ben ik al een paar weken aan het zoeken,
internet.. winkels.. van alles..
Maar nog steeds met niks.

Zijn vrouwen te kieskeurig?
Zijn vrouwen bang?
Zijn vrouwen onzeker...?

Wat zit erachter dat badmode passen, leuk vinden, kopen zo moeilijk is.
Het proces kan lang duren.

Wat is de gedachte.. Ze hadden het beter kunnen afschaffen.
Zwemmen in tshirt ;)
Ik denk dat ik maar stop met zoeken.
Als ik mijn bikini niet vind, vind hij mij wel.... toch?

maandag 10 december 2012

donderdag 29 november 2012

familie

opa, oma, moeder, vader, ooms, tantes, zussen, broers, neven, nichtjes, noem maar op.. het behoort allemaal tot je familie.  De een heeft er weinig contact mee en de ander kan er niet zonder.

Mijn familie.. het is een groep mensen die verbonden zijn met elkaar.
Er zal nooit een scheur komen, want ik weet dat we van elkaar houden.
Mijn lieve ouders, mijn lieve broer, mijn lieve zus, mijn broertje en mijn lieve vriendje.  Waarschijnlijk zeg ik veel te weinig dat ik van ze houd, maar ik doe het meer dan dat ik van iemand ooit kan houden.

Mijn vader is niet vaak thuis, omdat hij veel werkt in het buitenland.
Op verschillende momenten mis ik hem door de weeks.
Het liefst wil ik een altijd-papa. en geen weekend-papa. Het klinkt raar maar het is zo wel.
De relatie met mijn vader is zo goed dat we eigenlijk heel vaak koppig zijn naar elkaar, ik lijk veel te veel op hem. 

Mijn moeder is een harde werkster, ze doet alles en voor iedereen.
Als iemand een top wijf is, is het mijn moeder wel.
Zovaak kijk ik naar haar.. zie ik een vrouw zitten die al zoveel heeft overleefd, zoveel heeft geleden en zoveel verdriet heeft gehad, maar elke keer staat ze er voor haar gezin. Ze doet alles voor ons, ik ben mn moeder zo dankbaar en hoop dat ik later hetzelfde zal zijn als haar.

Mijn broers en zus zijn mn beste vrienden; je hebt er ruzie mee, je maakt het snel goed, je lacht samen en je huilt samen. Zij zijn degene die mij het beste kennen. Ik ben dankbaar dat ze leven. Zonder hen zou ik niet weten hoe het leven zou zijn, zou het me niet kunnen voorstellen. Mijn zus is een speciale, ze lijkt onwijs veel op mama en ik hou van haar. Ze staat klaar voor iedereen maar veel te weinig voor zichzelf. Ze woont verweg maar ik zou zo graag vaker bij haar willen zijn. Ze is de beste zus in de hele wereld.

Mijn vriendje is de liefste, leukste, mooiste, gezelligste, knapste van de hele wereld. Hij staat voor me klaar, hij maakt me aan het lachen en ik wil niets liever dan de hele tijd bij hem zijn, samen tijd doorbrengen. Ook in de nare tijden. Ik hou van hem.

Dit is mijn familie, ze zijn de beste.
Ze zijn mijn vrienden, mijn liefdes en mijn geluk.
Ik zou niet weten wat ik zonder ze moet en ik ben God zo dankbaar.
Mijn familie is mijn voorbeeld.

Ik ben zo trots op de familie die ik heb.
Mijn ouders komen uit families waar ziekte heeft plaats gevonden.
Het zijn doorzetters en laten zich niet aan de kant zetten.
Wij lijken op onze ouders, wij vechten tot het einde!

Ik hou van ze en dat kan ik niet vaak genoeg zeggen.


maandag 26 november 2012

dromen

iedereen heeft ze wel.. dromen,
de een droomt over een cadeau dat hij graag wilt hebben
de ander droomt om een nieuw hart omdat hij een hartkwaal heeft.
er zijn zoveel dingen om over te dromen.

uit onderzoek is gebleken dat vrouwen meer dromen dan mannen.
nu heb ik het zelf even onder de loep bekeken..
vrouwen dromen over de meest gekke dingen,
het gaat over hun relatie, trouwdag, kinderen, eigen huis, beroep later..
dat gaat al vanaf kindsafaan met ze mee..
vrouwen zijn gek van dromen, dat zal een man misschien niet begrijpen.
mannen dromen dan ook veel minder, of het gaat over hele andere onderwerpen.

maar dromen opzich..
het is iets waar je in weg kan zakken.
je gevoel, je verdriet kwijt bent.
puur geniet om hetgene waar jij graag over wilt denken.
een droom laat je van je beste kant zien.
een droom is het waard, het houd van je en het ziet jou positief.
iedereen wilt toch dromen?

sommige mensen durven niet,
ze hebben zichzelf afgezonderd en willen niet.
dromen zijn bedrog zeggen ze dan.
maar is het niet wat je er zelf van maakt?

als klein meisje droomde ik over het nederlands hockeyelftal.
ik was er zeker van... als ik 17 ben zit ik in het elftal.
gelukkig heb ik als klein meisje mijn droom als droom gehouden.
ik ben nu 18 en speel in dames 1 van Ede, ook in een elftal.
mijn mooie droom als kind zou ik nu niet eens willen..
maar toch, het blijft de gaafste droom die ik ooit heb gehad.
's nachts dromen over een perfecte wedstrijd die je speelt.
dromen over het oranje shirt dat je aan mag, met achterop een nummer en je achternaam.
hoe gaaf is dat.

blijf dromen, en droom zoveel als je wilt.
en als het kan.. zorg ervoor dat je dromen uitkomen.
laat niemand je dromen afpakken en ga ervoor.
dromen zijn gaaf, ze zijn mooi en ze zijn fijn.

dromen is voor iedereen, misschien nu speciaal voor jou



vrijdag 23 november 2012

Dames 1 Ede 2012/2013


lange tijd geleden

Het bijhouden van blogs is blijkbaar niet mijn sterkste kant..
Ik bedacht dat mijn blog al een lange tijd droog heeft gestaan en er nodig vernieuwing moet komen. Toen ik de blog opende zag ik mijn berichtjes van maart/april...
Het is confronterend om die berichten te lezen, maar wauw what a feeling.
Ondertussen is het november, bijna een jaar later en ik voel me fijn.
Tot en met juni heb ik met een zwak arm gezeten die het vaak opgaf waardoor ik weer kansloos was en niets voelde. In de zomer vakantie heb ik met mijn vriendinnetjes gewerkt in Luxemburg, samen met hen heb ik een ''krachtzomer'' gehad.. elke avond op een matje oefeningen gedaan, maar hé ik ben trots, het is me gelukt!

Toen ik na 5 weken Luxemburg thuis kwam stond ik versteld van mezelf, ik kon het weer. Een stick vast houden, schrijven, een glas vasthouden, typen.. alles gaat zo gemakkelijk. Bizar wat er in 5 weken kan gebeuren, maar ik ben iedereen zo dankbaar.

Na 6 maanden ziek zijn en revalideren kan ik alles weer.
Ik ben zo dankbaar dat ik zulke lieve mensen om me heen heb die 6 maanden lang voor me gezorgd hebben, kaartjes, bloemen, lieve mailtjes.. heel fijn om zoiets te krijgen of te lezen als je je niet zo lekker voelt. Vooral pap en mam, wauw op zulke momenten besef je hoe fantastisch ze zijn. Ik hou van mijn familie. Ik zeg het veel te weinig tegen ze, maar ze zijn echt geweldig.

Na de zomervakantie ging het allemaal snel, echt onwijs snel.
Plotseling waren de trainingen bij hockey korter omdat je weer vol mee mocht doen.
Het was heerlijk om weer naar school te mogen, ondanks dat ik naar het ROC moest omdat ik vorig jaar gezakt was. Veel te weinig tijd doorbrengen met mn lieve vriendje, maar toch blij met elke tijd die ik heb.

Zo een bericht als dit klinkt echt cliche, maar ik meen het serieus.
Soms kijk je even heel anders naar de wereld, ik doe het niet altijd maar ik voel hoe fijn het is, hoe mooi het is en hoe fantastisch het is om te leven. Geniet ervan! :)
Je hebt niet eeuwig de tijd.

xoxo

zondag 20 mei 2012

quotes

Your time is limited, don't waste it to feel something you don't like. Enjoy every second of your happiness

Never give up on something you really want. it's difficult to wait, but it's more difficult to regret.

- Let's spend some time together.. how about forever?

dinsdag 15 mei 2012

exam.

brrrr examens zijn begonnen!

dinsdag 8 mei 2012

Parijs

Met Martijn naar Parijs (woensdag t/m vrijdag) 
Het was echt gigantisch gaaf!

zaterdag 5 mei 2012

love

i wish you read this ; i love you .

zondag 22 april 2012

wat een week

Het ging juist zo goed..
Maar toen brak de woensdag avond aan,
Regen, regen en nog eens regen.
Het was de dag dat ik eindelijk vol mocht hockeyen, alles geven en alles doen.
Maar dat sprookje eindigde snel.
De woensdag ging nog wel oke, donderdag ochtend was benauwd.
Donderdag avond was benauwder...
En vrijdag ochtend ging oke, lekker naar school en naar de hockeyclub.
Ik werd gebracht door mama, want die vond het allemaal maar niet zo goed gaan.

En ja hoor.. moeders instinct? Een uur nadat ik training geef staat ze op me te wachten.
Ik heb haar gebeld, gevraagd of ze me wilde ophalen..
Maar waarom dan? Mam.. ik ben niet lekker, benauwd, mn rechterhand.. niks
Huilend ga ik weg, huilend want ik faal.. alweer.
Eindelijk ging het goed en dan dit? WAAROM.. dit is zo oneerlijk.
De hele vrijdag avond op de bank gelegen, de hele zaterdag ook..
Zaterdag avond zijn we even langs Karin en Andre geweest, lekker gegeten.
Er even uit zijn, rust, genieten.. dat zijn de toffe momenten.
Maar ook daar, BAM je rechterhand heeft weer een snelle black-out..
Hoppa, cola valt om.. wat een controle heb je weer (maar niet heus)

En nu is het zondag, net wakker geworden..
Ik voel me prima, beetje benauwd maar daar moet ik overheen.
Pufjes innemen, piekmeter meten, neusspray in..
Straks weer naar het hockeyveld, waar ik vrijdag huilend weg ging.
Nu ga ik er heen met een glimlach, en die houden we op, tot na de wedstrijd.
Hopelijk mag ik wat spelen.. maar ik snap mijn coach wel als het niet mag of kan

zondag 15 april 2012

YES!

Wat een dag...

Woensdag werd er verteld dat ik niet in de zondag-selectie zat en dus niet mocht spelen.
Ik had natuurlijk wel mijn trainingspak aan en in mijn tas zat mijn wedstrijd tenue (je weet maar nooit)
Eigenlijk had ik nog maar 2 trainingen echt goed meegedaan, dus de kans dat ik zou spelen was klein.. Maar toen kwamen de woorden uit mijn coach mond..
Want ja echt waar hij zei : ''Bakker.. hoe staat het ervoor? Heb je je wedstrijd tenue mee?
Het is weer tijd om te knallen, we zullen zien hoe het gaat, maar je hebt super getraind dus we gaan er voor''

Lekker om te horen, kicken.. ik mag mijn shirt nummer 18 weer aan..
Lange tijd geleden ; ik had hem gemist! hihi
Ongeveer 40 minuten van de 70 mogen spelen.. met een paar wisselingen ertussen.

HEERLIJK om weer op het veld te staan, en te spelen met je eigen team.
helaas hebben we verloren,
helaas is er nog veel werk aan de winkel,

maar hé.. ik stond er weer, de stijgende lijn gaat steeds hoger.

maandag 9 april 2012

sprookjes

Heb je wel eens zo vaak hetzelfde gezien...
Telkens het mooie verhaal, met de mooie kleding, beelden en mensen.
Zo vaak.. dat je erin gaat geloven,
geloven dat het misschien wel echt zou kunnen zijn.
Jezelf verliezen in een droom,
in een sprookje, diep in je hoofd wetend dat het niet kan..
Maar toch.. het zo graag willen, hopen en geloven.

Je raakt jezelf kwijt,
omdat je gelooft in het mooie verhaal.
Het is als een drug voor je..
En je komt er niet vanaf.
Telkens bedenken dat jij de hoofdrolspeler bent..
Het overkomt jou, dat mooie verhaal.

Afkicken, dat is wat er moet gebeuren.
Maar wat als je dat doet..
Waar zijn je mooie dromen?

Stap uit de droom, maak je droom waar.
Jouw leven kan ook een sprookje zijn,
Ga ervoor en leef je uit.