maandag 10 december 2012
donderdag 29 november 2012
familie
opa, oma, moeder, vader, ooms, tantes, zussen, broers, neven, nichtjes, noem maar op.. het behoort allemaal tot je familie. De een heeft er weinig contact mee en de ander kan er niet zonder.
Mijn familie.. het is een groep mensen die verbonden zijn met elkaar.
Er zal nooit een scheur komen, want ik weet dat we van elkaar houden.
Mijn lieve ouders, mijn lieve broer, mijn lieve zus, mijn broertje en mijn lieve vriendje. Waarschijnlijk zeg ik veel te weinig dat ik van ze houd, maar ik doe het meer dan dat ik van iemand ooit kan houden.
Mijn vader is niet vaak thuis, omdat hij veel werkt in het buitenland.
Op verschillende momenten mis ik hem door de weeks.
Het liefst wil ik een altijd-papa. en geen weekend-papa. Het klinkt raar maar het is zo wel.
De relatie met mijn vader is zo goed dat we eigenlijk heel vaak koppig zijn naar elkaar, ik lijk veel te veel op hem.
Mijn moeder is een harde werkster, ze doet alles en voor iedereen.
Als iemand een top wijf is, is het mijn moeder wel.
Zovaak kijk ik naar haar.. zie ik een vrouw zitten die al zoveel heeft overleefd, zoveel heeft geleden en zoveel verdriet heeft gehad, maar elke keer staat ze er voor haar gezin. Ze doet alles voor ons, ik ben mn moeder zo dankbaar en hoop dat ik later hetzelfde zal zijn als haar.
Mijn broers en zus zijn mn beste vrienden; je hebt er ruzie mee, je maakt het snel goed, je lacht samen en je huilt samen. Zij zijn degene die mij het beste kennen. Ik ben dankbaar dat ze leven. Zonder hen zou ik niet weten hoe het leven zou zijn, zou het me niet kunnen voorstellen. Mijn zus is een speciale, ze lijkt onwijs veel op mama en ik hou van haar. Ze staat klaar voor iedereen maar veel te weinig voor zichzelf. Ze woont verweg maar ik zou zo graag vaker bij haar willen zijn. Ze is de beste zus in de hele wereld.
Mijn vriendje is de liefste, leukste, mooiste, gezelligste, knapste van de hele wereld. Hij staat voor me klaar, hij maakt me aan het lachen en ik wil niets liever dan de hele tijd bij hem zijn, samen tijd doorbrengen. Ook in de nare tijden. Ik hou van hem.
Dit is mijn familie, ze zijn de beste.
Ze zijn mijn vrienden, mijn liefdes en mijn geluk.
Ik zou niet weten wat ik zonder ze moet en ik ben God zo dankbaar.
Mijn familie is mijn voorbeeld.
Ik ben zo trots op de familie die ik heb.
Mijn ouders komen uit families waar ziekte heeft plaats gevonden.
Het zijn doorzetters en laten zich niet aan de kant zetten.
Wij lijken op onze ouders, wij vechten tot het einde!
Ik hou van ze en dat kan ik niet vaak genoeg zeggen.
Mijn familie.. het is een groep mensen die verbonden zijn met elkaar.
Er zal nooit een scheur komen, want ik weet dat we van elkaar houden.
Mijn lieve ouders, mijn lieve broer, mijn lieve zus, mijn broertje en mijn lieve vriendje. Waarschijnlijk zeg ik veel te weinig dat ik van ze houd, maar ik doe het meer dan dat ik van iemand ooit kan houden.
Mijn vader is niet vaak thuis, omdat hij veel werkt in het buitenland.
Op verschillende momenten mis ik hem door de weeks.
Het liefst wil ik een altijd-papa. en geen weekend-papa. Het klinkt raar maar het is zo wel.
De relatie met mijn vader is zo goed dat we eigenlijk heel vaak koppig zijn naar elkaar, ik lijk veel te veel op hem.
Mijn moeder is een harde werkster, ze doet alles en voor iedereen.
Als iemand een top wijf is, is het mijn moeder wel.
Zovaak kijk ik naar haar.. zie ik een vrouw zitten die al zoveel heeft overleefd, zoveel heeft geleden en zoveel verdriet heeft gehad, maar elke keer staat ze er voor haar gezin. Ze doet alles voor ons, ik ben mn moeder zo dankbaar en hoop dat ik later hetzelfde zal zijn als haar.
Mijn broers en zus zijn mn beste vrienden; je hebt er ruzie mee, je maakt het snel goed, je lacht samen en je huilt samen. Zij zijn degene die mij het beste kennen. Ik ben dankbaar dat ze leven. Zonder hen zou ik niet weten hoe het leven zou zijn, zou het me niet kunnen voorstellen. Mijn zus is een speciale, ze lijkt onwijs veel op mama en ik hou van haar. Ze staat klaar voor iedereen maar veel te weinig voor zichzelf. Ze woont verweg maar ik zou zo graag vaker bij haar willen zijn. Ze is de beste zus in de hele wereld.
Mijn vriendje is de liefste, leukste, mooiste, gezelligste, knapste van de hele wereld. Hij staat voor me klaar, hij maakt me aan het lachen en ik wil niets liever dan de hele tijd bij hem zijn, samen tijd doorbrengen. Ook in de nare tijden. Ik hou van hem.
Dit is mijn familie, ze zijn de beste.
Ze zijn mijn vrienden, mijn liefdes en mijn geluk.
Ik zou niet weten wat ik zonder ze moet en ik ben God zo dankbaar.
Mijn familie is mijn voorbeeld.
Ik ben zo trots op de familie die ik heb.
Mijn ouders komen uit families waar ziekte heeft plaats gevonden.
Het zijn doorzetters en laten zich niet aan de kant zetten.
Wij lijken op onze ouders, wij vechten tot het einde!
Ik hou van ze en dat kan ik niet vaak genoeg zeggen.
maandag 26 november 2012
dromen
iedereen heeft ze wel.. dromen,
de een droomt over een cadeau dat hij graag wilt hebben
de ander droomt om een nieuw hart omdat hij een hartkwaal heeft.
er zijn zoveel dingen om over te dromen.
uit onderzoek is gebleken dat vrouwen meer dromen dan mannen.
nu heb ik het zelf even onder de loep bekeken..
vrouwen dromen over de meest gekke dingen,
het gaat over hun relatie, trouwdag, kinderen, eigen huis, beroep later..
dat gaat al vanaf kindsafaan met ze mee..
vrouwen zijn gek van dromen, dat zal een man misschien niet begrijpen.
mannen dromen dan ook veel minder, of het gaat over hele andere onderwerpen.
maar dromen opzich..
het is iets waar je in weg kan zakken.
je gevoel, je verdriet kwijt bent.
puur geniet om hetgene waar jij graag over wilt denken.
een droom laat je van je beste kant zien.
een droom is het waard, het houd van je en het ziet jou positief.
iedereen wilt toch dromen?
sommige mensen durven niet,
ze hebben zichzelf afgezonderd en willen niet.
dromen zijn bedrog zeggen ze dan.
maar is het niet wat je er zelf van maakt?
als klein meisje droomde ik over het nederlands hockeyelftal.
ik was er zeker van... als ik 17 ben zit ik in het elftal.
gelukkig heb ik als klein meisje mijn droom als droom gehouden.
ik ben nu 18 en speel in dames 1 van Ede, ook in een elftal.
mijn mooie droom als kind zou ik nu niet eens willen..
maar toch, het blijft de gaafste droom die ik ooit heb gehad.
's nachts dromen over een perfecte wedstrijd die je speelt.
dromen over het oranje shirt dat je aan mag, met achterop een nummer en je achternaam.
hoe gaaf is dat.
blijf dromen, en droom zoveel als je wilt.
en als het kan.. zorg ervoor dat je dromen uitkomen.
laat niemand je dromen afpakken en ga ervoor.
dromen zijn gaaf, ze zijn mooi en ze zijn fijn.
dromen is voor iedereen, misschien nu speciaal voor jou
de een droomt over een cadeau dat hij graag wilt hebben
de ander droomt om een nieuw hart omdat hij een hartkwaal heeft.
er zijn zoveel dingen om over te dromen.
uit onderzoek is gebleken dat vrouwen meer dromen dan mannen.
nu heb ik het zelf even onder de loep bekeken..
vrouwen dromen over de meest gekke dingen,
het gaat over hun relatie, trouwdag, kinderen, eigen huis, beroep later..
dat gaat al vanaf kindsafaan met ze mee..
vrouwen zijn gek van dromen, dat zal een man misschien niet begrijpen.
mannen dromen dan ook veel minder, of het gaat over hele andere onderwerpen.
maar dromen opzich..
het is iets waar je in weg kan zakken.
je gevoel, je verdriet kwijt bent.
puur geniet om hetgene waar jij graag over wilt denken.
een droom laat je van je beste kant zien.
een droom is het waard, het houd van je en het ziet jou positief.
iedereen wilt toch dromen?
sommige mensen durven niet,
ze hebben zichzelf afgezonderd en willen niet.
dromen zijn bedrog zeggen ze dan.
maar is het niet wat je er zelf van maakt?
als klein meisje droomde ik over het nederlands hockeyelftal.
ik was er zeker van... als ik 17 ben zit ik in het elftal.
gelukkig heb ik als klein meisje mijn droom als droom gehouden.
ik ben nu 18 en speel in dames 1 van Ede, ook in een elftal.
mijn mooie droom als kind zou ik nu niet eens willen..
maar toch, het blijft de gaafste droom die ik ooit heb gehad.
's nachts dromen over een perfecte wedstrijd die je speelt.
dromen over het oranje shirt dat je aan mag, met achterop een nummer en je achternaam.
hoe gaaf is dat.
blijf dromen, en droom zoveel als je wilt.
en als het kan.. zorg ervoor dat je dromen uitkomen.
laat niemand je dromen afpakken en ga ervoor.
dromen zijn gaaf, ze zijn mooi en ze zijn fijn.
dromen is voor iedereen, misschien nu speciaal voor jou
vrijdag 23 november 2012
lange tijd geleden
Het bijhouden van blogs is blijkbaar niet mijn sterkste kant..
Ik bedacht dat mijn blog al een lange tijd droog heeft gestaan en er nodig vernieuwing moet komen. Toen ik de blog opende zag ik mijn berichtjes van maart/april...
Het is confronterend om die berichten te lezen, maar wauw what a feeling.
Ondertussen is het november, bijna een jaar later en ik voel me fijn.
Tot en met juni heb ik met een zwak arm gezeten die het vaak opgaf waardoor ik weer kansloos was en niets voelde. In de zomer vakantie heb ik met mijn vriendinnetjes gewerkt in Luxemburg, samen met hen heb ik een ''krachtzomer'' gehad.. elke avond op een matje oefeningen gedaan, maar hé ik ben trots, het is me gelukt!
Toen ik na 5 weken Luxemburg thuis kwam stond ik versteld van mezelf, ik kon het weer. Een stick vast houden, schrijven, een glas vasthouden, typen.. alles gaat zo gemakkelijk. Bizar wat er in 5 weken kan gebeuren, maar ik ben iedereen zo dankbaar.
Na 6 maanden ziek zijn en revalideren kan ik alles weer.
Ik ben zo dankbaar dat ik zulke lieve mensen om me heen heb die 6 maanden lang voor me gezorgd hebben, kaartjes, bloemen, lieve mailtjes.. heel fijn om zoiets te krijgen of te lezen als je je niet zo lekker voelt. Vooral pap en mam, wauw op zulke momenten besef je hoe fantastisch ze zijn. Ik hou van mijn familie. Ik zeg het veel te weinig tegen ze, maar ze zijn echt geweldig.
Na de zomervakantie ging het allemaal snel, echt onwijs snel.
Plotseling waren de trainingen bij hockey korter omdat je weer vol mee mocht doen.
Het was heerlijk om weer naar school te mogen, ondanks dat ik naar het ROC moest omdat ik vorig jaar gezakt was. Veel te weinig tijd doorbrengen met mn lieve vriendje, maar toch blij met elke tijd die ik heb.
Zo een bericht als dit klinkt echt cliche, maar ik meen het serieus.
Soms kijk je even heel anders naar de wereld, ik doe het niet altijd maar ik voel hoe fijn het is, hoe mooi het is en hoe fantastisch het is om te leven. Geniet ervan! :)
Je hebt niet eeuwig de tijd.
xoxo
Ik bedacht dat mijn blog al een lange tijd droog heeft gestaan en er nodig vernieuwing moet komen. Toen ik de blog opende zag ik mijn berichtjes van maart/april...
Het is confronterend om die berichten te lezen, maar wauw what a feeling.
Ondertussen is het november, bijna een jaar later en ik voel me fijn.
Tot en met juni heb ik met een zwak arm gezeten die het vaak opgaf waardoor ik weer kansloos was en niets voelde. In de zomer vakantie heb ik met mijn vriendinnetjes gewerkt in Luxemburg, samen met hen heb ik een ''krachtzomer'' gehad.. elke avond op een matje oefeningen gedaan, maar hé ik ben trots, het is me gelukt!
Toen ik na 5 weken Luxemburg thuis kwam stond ik versteld van mezelf, ik kon het weer. Een stick vast houden, schrijven, een glas vasthouden, typen.. alles gaat zo gemakkelijk. Bizar wat er in 5 weken kan gebeuren, maar ik ben iedereen zo dankbaar.
Na 6 maanden ziek zijn en revalideren kan ik alles weer.
Ik ben zo dankbaar dat ik zulke lieve mensen om me heen heb die 6 maanden lang voor me gezorgd hebben, kaartjes, bloemen, lieve mailtjes.. heel fijn om zoiets te krijgen of te lezen als je je niet zo lekker voelt. Vooral pap en mam, wauw op zulke momenten besef je hoe fantastisch ze zijn. Ik hou van mijn familie. Ik zeg het veel te weinig tegen ze, maar ze zijn echt geweldig.
Na de zomervakantie ging het allemaal snel, echt onwijs snel.
Plotseling waren de trainingen bij hockey korter omdat je weer vol mee mocht doen.
Het was heerlijk om weer naar school te mogen, ondanks dat ik naar het ROC moest omdat ik vorig jaar gezakt was. Veel te weinig tijd doorbrengen met mn lieve vriendje, maar toch blij met elke tijd die ik heb.
Zo een bericht als dit klinkt echt cliche, maar ik meen het serieus.
Soms kijk je even heel anders naar de wereld, ik doe het niet altijd maar ik voel hoe fijn het is, hoe mooi het is en hoe fantastisch het is om te leven. Geniet ervan! :)
Je hebt niet eeuwig de tijd.
xoxo
zondag 20 mei 2012
quotes
- Your time is limited, don't waste it to feel something you don't like. Enjoy every second of your happiness
- Never give up on something you really want. it's difficult to wait, but it's more difficult to regret.
- Let's spend some time together.. how about forever?
dinsdag 15 mei 2012
dinsdag 8 mei 2012
zaterdag 5 mei 2012
zondag 22 april 2012
wat een week
Het ging juist zo goed..
Maar toen brak de woensdag avond aan,
Regen, regen en nog eens regen.
Het was de dag dat ik eindelijk vol mocht hockeyen, alles geven en alles doen.
Maar dat sprookje eindigde snel.
De woensdag ging nog wel oke, donderdag ochtend was benauwd.
Donderdag avond was benauwder...
En vrijdag ochtend ging oke, lekker naar school en naar de hockeyclub.
Ik werd gebracht door mama, want die vond het allemaal maar niet zo goed gaan.
En ja hoor.. moeders instinct? Een uur nadat ik training geef staat ze op me te wachten.
Ik heb haar gebeld, gevraagd of ze me wilde ophalen..
Maar waarom dan? Mam.. ik ben niet lekker, benauwd, mn rechterhand.. niks
Huilend ga ik weg, huilend want ik faal.. alweer.
Eindelijk ging het goed en dan dit? WAAROM.. dit is zo oneerlijk.
De hele vrijdag avond op de bank gelegen, de hele zaterdag ook..
Zaterdag avond zijn we even langs Karin en Andre geweest, lekker gegeten.
Er even uit zijn, rust, genieten.. dat zijn de toffe momenten.
Er even uit zijn, rust, genieten.. dat zijn de toffe momenten.
Maar ook daar, BAM je rechterhand heeft weer een snelle black-out..
Hoppa, cola valt om.. wat een controle heb je weer (maar niet heus)
En nu is het zondag, net wakker geworden..
Ik voel me prima, beetje benauwd maar daar moet ik overheen.
Pufjes innemen, piekmeter meten, neusspray in..
Straks weer naar het hockeyveld, waar ik vrijdag huilend weg ging.
Nu ga ik er heen met een glimlach, en die houden we op, tot na de wedstrijd.
Hopelijk mag ik wat spelen.. maar ik snap mijn coach wel als het niet mag of kan
zondag 15 april 2012
YES!
Wat een dag...
Woensdag werd er verteld dat ik niet in de zondag-selectie zat en dus niet mocht spelen.
Ik had natuurlijk wel mijn trainingspak aan en in mijn tas zat mijn wedstrijd tenue (je weet maar nooit)
Eigenlijk had ik nog maar 2 trainingen echt goed meegedaan, dus de kans dat ik zou spelen was klein.. Maar toen kwamen de woorden uit mijn coach mond..
Want ja echt waar hij zei : ''Bakker.. hoe staat het ervoor? Heb je je wedstrijd tenue mee?
Het is weer tijd om te knallen, we zullen zien hoe het gaat, maar je hebt super getraind dus we gaan er voor''
Het is weer tijd om te knallen, we zullen zien hoe het gaat, maar je hebt super getraind dus we gaan er voor''
Lekker om te horen, kicken.. ik mag mijn shirt nummer 18 weer aan..
Lange tijd geleden ; ik had hem gemist! hihi
Ongeveer 40 minuten van de 70 mogen spelen.. met een paar wisselingen ertussen.
HEERLIJK om weer op het veld te staan, en te spelen met je eigen team.
helaas hebben we verloren,
helaas is er nog veel werk aan de winkel,
maar hé.. ik stond er weer, de stijgende lijn gaat steeds hoger.
dinsdag 10 april 2012
maandag 9 april 2012
sprookjes
Heb je wel eens zo vaak hetzelfde gezien...
Telkens het mooie verhaal, met de mooie kleding, beelden en mensen.
Zo vaak.. dat je erin gaat geloven,
geloven dat het misschien wel echt zou kunnen zijn.
Jezelf verliezen in een droom,
in een sprookje, diep in je hoofd wetend dat het niet kan..
Maar toch.. het zo graag willen, hopen en geloven.
Je raakt jezelf kwijt,
omdat je gelooft in het mooie verhaal.
Het is als een drug voor je..
En je komt er niet vanaf.
Telkens bedenken dat jij de hoofdrolspeler bent..
Het overkomt jou, dat mooie verhaal.
Afkicken, dat is wat er moet gebeuren.
Maar wat als je dat doet..
Waar zijn je mooie dromen?
Stap uit de droom, maak je droom waar.
Jouw leven kan ook een sprookje zijn,
Ga ervoor en leef je uit.
woensdag 4 april 2012
vlinder
Je begint te leven,
Als kleine rups kom je op de wereld..
In je kinderjaren groei je,
en maak je jezelf.
Nu ben je bijna volwassen,
Ga je de grote wereld in.
Daar vind je andere vlinders,
Ga op zoek naar een soulmate
Iemand met wie je kan lachen
Verdriet kwijt kan,
en er altijd voor je is.
Zoek en je zult het vinden
dinsdag 3 april 2012
het begint
trillende benen, zwetende voorhoofden, pennen die kapot gaan..
ja ja het is tijd voor schoolexamen 3, deze keer duurt het 2 weken omdat Pasen er tussen valt. Van 3 april tot 13 april is het no-life. studeren, toetsen maken, studeren, toetsen maken en ga zo maar door..
WISH ME LUCK
maandag 2 april 2012
goed nieuws
Vandaag een uur krachtoefeningen+gefietst.. was best leuk, maar moeilijk.Vanaf volgende week 2x in de week naar de fysio, primaaa :) mag ik eindelijk weer wat sporten. Deze week met Remco naar het hockeyveld om even een uur kracht te krijgen met slaan, pushen en het hele rataplan.. Voor nu even een pauze en om 16.00 uur starten met de marathon 'tentamens leren'..
Dit betekend echter.... geen dokter meer! alleen als het niet goed gaat, maar met de fysiotherapie moet ik een heel eind komen! :)
xoxo
zondag 1 april 2012
oh happy day
Heerlijke dag gehad gister.
Maar als nog ; oh happy day.
Een ochtendje heel rustig aan gedaan en 's avonds kwam Eline (zus).
Samen lekker filmpje gekeken, maskertjes op gedaan en haar haren ingevlochten.
Gewoon chillen, dat had ik even gemist ;)
Nu wakker worden, is het alweer 1 april.
De dag dat je als klein kind duizenden grapjes maakte..
En nu.. nu is het een dag vol stress, leerwerk en een hockeywedstrijd kijken.
Maar als nog ; oh happy day.
Het gaat al veel beter dan vrijdag en ik kan weer concentreren op schoolwerk.
Misschien ook wel weer even fijn..
Ik wens iedereen een hele fijne dag, met (hopelijk) veel zon.
Doe wel een dikke jas aan, want volgens mij is het aardig frisjes!
xoxo
zaterdag 31 maart 2012
vecht met me mee
bah, wakker worden in een donkere kamer, benauwd voelen en je benen haast niet voelen.. ja bah! dat mag dan wel gezegd worden.. in de ochtend voelde ik al dit gaat geen goeie dag worden.. toch uit bed gestapt en het hele ochtendritueel gedaan, na 4 uur school weer naar huis gefietst... en toen mijn bedje weer in.. na 3 uur slaap hoop je dat het beter gaat, maar eigenlijk voelt je hele lichaam zwaar en pijn en weet je niet wat je moet doen.. Mams kwam met het idee op de fysiotherapeut te bellen.. maar die was er niet.. maandag kan dat pas weer.. dus eigenlijk zit ik nu het weekend met pijn en kan er niks aan gedaan worden? YES. Hmm dat maakte mijn dag niet beter.. Toch maar fietsen naar hockey om de meisjes training te geven, dat ging nog wel oke.. maar dan stort je haast letterlijk in.. Bij dames 1 ingelopen en de keepster Alieck ingespeeld.. daarna was het alweer over, geen tijd meer voor Bakker, het is voorbij voor vandaag, je benen werken niet optimaal, je longen werken niet optimaal, je handen trillen, je hebt snelle hardkloppingen, nee Bakker.. vandaag geen goeie dag. Mams kwam me ophalen (een uur nadat de training was begonnen, 30 minuten meegedaan 30 minuten gezeten) en thuis lag ik op de bank, te niksen.. dat was alles wat ik kon.
Het voelt zo vreselijk, niet jezelf kunnen zijn. Er zit iemand in mijn lichaam die het niet echt fijn heeft volgens mij, maar dat ben ik niet! Ik zal vechten want zo een dag als gister wil ik niet meer :)
Vecht met me mee.
dinsdag 27 maart 2012
zon, boeken, leren
goede middag,
Het is alweer dinsdag.. volgende week heb ik tentamens.
Nu heb ik een leerpauze en kijk ik naar buiten en zie ik blauw, zon en vogels.
Ik kan wel zeggen dat ik hou van de lente. De warme gloei die over je heen komt is heerlijk.
Helaas blijft die gedachte kort en moet ik zo weer aan het werk en terug met mijn neus in het geschiedenis boek.. Nog even bikkelen en dan is dit jaar alweer voorbij. Nog maar 8 weken om precies te zijn, dat is gewoon eng...
De planning staat vol.. dus ik zeg toedeloe :)
woensdag 21 maart 2012
dinsdag 20 maart 2012
lente
maandag 12 maart 2012
twilight
woehoe school
Eindelijk.. na 3 lange weken mocht ik vandaag weer even naar school.
Ik ben maar drie uurtjes geweest, maar het is een begin.
Toch wel fijn om allemaal mensen om je heen te hebben die niet weten wat er is en gewoon normaal doen, niet de hele tijd vragen zoals : drink je wel genoeg? heb je al pufjes genomen? voel je je beter? Maar gewoon relaxt : hé heb jij het huiswerk af? maken t/m opdracht 16 allemaal... STIL !! heerlijk om weer op school te zijn haha, en dat zeg ik ....
zaterdag 10 maart 2012
woensdag 7 maart 2012
dag van de waarheid
vandaag is het dan zover.. onze presentatie van ons PWS.
PWS is een profielwerkstuk dat je maakt in het eind examen jaar.
Ik heb dat samen met Mariska en Lotte gedaan, vanaf augustus waren we daar al mee bezig en vanavond, 7 maart om 19.00 uur is het eindelijk zover.
Erg spannend want het telt zwaar mee, maar ik heb er vertrouwen in.
Nu nog even de tekst oefenen
xoxo
dinsdag 6 maart 2012
maandag 5 maart 2012
wauw, wat een top wijf!
Alana is 18 jaar, maar heeft van binnen het lichaam van een oude vrouw.
Ze ziet eruit als een kind van tien jaar.
Alana is 1.20 meter en weegt 16 kilo, ze heeft veel ziektes en waarschijnlijk nog kort te leven.
(voordat de uitzending was uitgezonden is Alana overleden)
http://www.uitzendinggemist.nl/afleveringen/1242229
zaterdag 3 maart 2012
zeur-momentje
Vandaag is het begin van week 3 dat ik ziek ben.
Tijd voor een zeur-momentje, want dat is hard nodig.
- low energy nog steeds..
- mijn benen werken niet mee, zijn kei moe en stront irritant
- medicijnen slikken is naar
- ik wil energie, die moeheid moet klaar zijn..
- soms benauwd, zuurstof te kort, VRESELIJK...
- ik loop kei achter met schoolwerk
- voel me alleen
- maandag weer naar de dokter, brr ik heb het niet zo met dokters
- ik begin school te missen
- wil afspreken met vrienden maar die hebben het te druk
- woensdag presentatie van profielwerkstuk.. kei belangrijk maar te moe om er aan te werken
Voor nu is dit wel even genoeg.. fijn om dat allemaal op een rijtje te zien. Vandaag heb ik 2 keer gewandeld buiten, mijn benen worden steeds sterker maar na het lopen zijn ze weer op, ik ben opzoek naar het uiterste.. tot hoever kan ik gaan. Want ik moet ook weer dagen naar school, dan moet ik ook traplopen en alles.. Morgen 3 keer wandelen denk ik, mama wordt gek van me, want ik heb graag dat ze mee gaat. Gelukkig doet ze dat ook. Ze zorgen allemaal hier goed voor me, ze zijn lief.
Ik mag niet klagen als ik zie wat iedereen om me heen voor me doet (bloemen, kaartjes, klusjes) maar ik zou graag weer de oude Marieke zijn, hoewel ze heel ver weg lijkt :(
xoxo
woensdag 29 februari 2012
vrijdag 24 februari 2012
nooit gedacht
Als klein meisje was ik gek op sprookjes;
De mooie jurken, het mooie haar, de mooie schoenen en het fantastische leven.
Doornroosje, Sneeuwwitje, Assepoester.. noem maar op.
Verhalen gehoord, verhalen verteld en verhalen bedacht..
Het mooie aan sprookjes is dat het altijd weer goed kwam, a happy ending.
Vroeger was dat anders.. sprookjes werden gezien als leer momenten en kinderen moesten er bang voor zijn, maar nu is dat wel anders geworden.
De mooie jurken, het mooie haar, de mooie schoenen en het fantastische leven.
Soms wens ik dat ik ook een prinses mag zijn,
Maar ik kwam er achter dat ik al ben...
Niemand die het ziet, maar iedereen is een prins of prinses.
Je ontwerpt jezelf, je leeft en beleeft, je maakt je eigen sprookje.
Het zal soms moeilijk zijn maar als je erin gelooft, zal de happy ending ook bij jou komen.
Geloof erin dat het goed komt.
Leef en beleef
xxxxx
Abonneren op:
Reacties (Atom)









