lange tijd geleden

Het bijhouden van blogs is blijkbaar niet mijn sterkste kant..
Ik bedacht dat mijn blog al een lange tijd droog heeft gestaan en er nodig vernieuwing moet komen. Toen ik de blog opende zag ik mijn berichtjes van maart/april...
Het is confronterend om die berichten te lezen, maar wauw what a feeling.
Ondertussen is het november, bijna een jaar later en ik voel me fijn.
Tot en met juni heb ik met een zwak arm gezeten die het vaak opgaf waardoor ik weer kansloos was en niets voelde. In de zomer vakantie heb ik met mijn vriendinnetjes gewerkt in Luxemburg, samen met hen heb ik een ''krachtzomer'' gehad.. elke avond op een matje oefeningen gedaan, maar hé ik ben trots, het is me gelukt!

Toen ik na 5 weken Luxemburg thuis kwam stond ik versteld van mezelf, ik kon het weer. Een stick vast houden, schrijven, een glas vasthouden, typen.. alles gaat zo gemakkelijk. Bizar wat er in 5 weken kan gebeuren, maar ik ben iedereen zo dankbaar.

Na 6 maanden ziek zijn en revalideren kan ik alles weer.
Ik ben zo dankbaar dat ik zulke lieve mensen om me heen heb die 6 maanden lang voor me gezorgd hebben, kaartjes, bloemen, lieve mailtjes.. heel fijn om zoiets te krijgen of te lezen als je je niet zo lekker voelt. Vooral pap en mam, wauw op zulke momenten besef je hoe fantastisch ze zijn. Ik hou van mijn familie. Ik zeg het veel te weinig tegen ze, maar ze zijn echt geweldig.

Na de zomervakantie ging het allemaal snel, echt onwijs snel.
Plotseling waren de trainingen bij hockey korter omdat je weer vol mee mocht doen.
Het was heerlijk om weer naar school te mogen, ondanks dat ik naar het ROC moest omdat ik vorig jaar gezakt was. Veel te weinig tijd doorbrengen met mn lieve vriendje, maar toch blij met elke tijd die ik heb.

Zo een bericht als dit klinkt echt cliche, maar ik meen het serieus.
Soms kijk je even heel anders naar de wereld, ik doe het niet altijd maar ik voel hoe fijn het is, hoe mooi het is en hoe fantastisch het is om te leven. Geniet ervan! :)
Je hebt niet eeuwig de tijd.

xoxo

quotes

- Your time is limited, don't waste it to feel something you don't like. Enjoy every second of your happiness

- Never give up on something you really want. it's difficult to wait, but it's more difficult to regret.

- Let's spend some time together.. how about forever?

exam.

brrrr examens zijn begonnen!

Parijs

Met Martijn naar Parijs (woensdag t/m vrijdag) 

Het was echt gigantisch gaaf!

love

i wish you read this ; i love you .

wat een week

Het ging juist zo goed..

Maar toen brak de woensdag avond aan,

Regen, regen en nog eens regen.

Het was de dag dat ik eindelijk vol mocht hockeyen, alles geven en alles doen.

Maar dat sprookje eindigde snel.

De woensdag ging nog wel oke, donderdag ochtend was benauwd.

Donderdag avond was benauwder...

En vrijdag ochtend ging oke, lekker naar school en naar de hockeyclub.

Ik werd gebracht door mama, want die vond het allemaal maar niet zo goed gaan.

En ja hoor.. moeders instinct? Een uur nadat ik training geef staat ze op me te wachten.

Ik heb haar gebeld, gevraagd of ze me wilde ophalen..

Maar waarom dan? Mam.. ik ben niet lekker, benauwd, mn rechterhand.. niks

Huilend ga ik weg, huilend want ik faal.. alweer.

Eindelijk ging het goed en dan dit? WAAROM.. dit is zo oneerlijk.

De hele vrijdag avond op de bank gelegen, de hele zaterdag ook..

Zaterdag avond zijn we even langs Karin en Andre geweest, lekker gegeten.
Er even uit zijn, rust, genieten.. dat zijn de toffe momenten.

Maar ook daar, BAM je rechterhand heeft weer een snelle black-out..

Hoppa, cola valt om.. wat een controle heb je weer (maar niet heus)

En nu is het zondag, net wakker geworden..

Ik voel me prima, beetje benauwd maar daar moet ik overheen.

Pufjes innemen, piekmeter meten, neusspray in..

Straks weer naar het hockeyveld, waar ik vrijdag huilend weg ging.

Nu ga ik er heen met een glimlach, en die houden we op, tot na de wedstrijd.

Hopelijk mag ik wat spelen.. maar ik snap mijn coach wel als het niet mag of kan

YES!

Wat een dag...

Woensdag werd er verteld dat ik niet in de zondag-selectie zat en dus niet mocht spelen.

Ik had natuurlijk wel mijn trainingspak aan en in mijn tas zat mijn wedstrijd tenue (je weet maar nooit)

Eigenlijk had ik nog maar 2 trainingen echt goed meegedaan, dus de kans dat ik zou spelen was klein.. Maar toen kwamen de woorden uit mijn coach mond..

Want ja echt waar hij zei : ''Bakker.. hoe staat het ervoor? Heb je je wedstrijd tenue mee?
Het is weer tijd om te knallen, we zullen zien hoe het gaat, maar je hebt super getraind dus we gaan er voor''

Lekker om te horen, kicken.. ik mag mijn shirt nummer 18 weer aan..

Lange tijd geleden ; ik had hem gemist! hihi

Ongeveer 40 minuten van de 70 mogen spelen.. met een paar wisselingen ertussen.

HEERLIJK om weer op het veld te staan, en te spelen met je eigen team.

helaas hebben we verloren,

helaas is er nog veel werk aan de winkel,

maar hé.. ik stond er weer, de stijgende lijn gaat steeds hoger.

♥

whitney houston

http://www.youtube.com/watch?v=eH3giaIzONA

sprookjes

Heb je wel eens zo vaak hetzelfde gezien...

Telkens het mooie verhaal, met de mooie kleding, beelden en mensen.

Zo vaak.. dat je erin gaat geloven,

geloven dat het misschien wel echt zou kunnen zijn.

Jezelf verliezen in een droom,

in een sprookje, diep in je hoofd wetend dat het niet kan..

Maar toch.. het zo graag willen, hopen en geloven.

Je raakt jezelf kwijt,

omdat je gelooft in het mooie verhaal.

Het is als een drug voor je..

En je komt er niet vanaf.

Telkens bedenken dat jij de hoofdrolspeler bent..

Het overkomt jou, dat mooie verhaal.

Afkicken, dat is wat er moet gebeuren.

Maar wat als je dat doet..

Waar zijn je mooie dromen?

Stap uit de droom, maak je droom waar.

Jouw leven kan ook een sprookje zijn,

Ga ervoor en leef je uit.

vlinder

Je begint te leven,

Als kleine rups kom je op de wereld..

In je kinderjaren groei je,

en maak je jezelf.

Nu ben je bijna volwassen,

Ga je de grote wereld in.

Daar vind je andere vlinders,

Ga op zoek naar een soulmate

Iemand met wie je kan lachen

Verdriet kwijt kan,

en er altijd voor je is.

Zoek en je zult het vinden

het begint

trillende benen, zwetende voorhoofden, pennen die kapot gaan..

ja ja het is tijd voor schoolexamen 3, deze keer duurt het 2 weken omdat Pasen er tussen valt. Van 3 april tot 13 april is het no-life. studeren, toetsen maken, studeren, toetsen maken en ga zo maar door..

WISH ME LUCK

goed nieuws

Vandaag een uur krachtoefeningen+gefietst.. was best leuk, maar moeilijk.Vanaf volgende week 2x in de week naar de fysio, primaaa :) mag ik eindelijk weer wat sporten. Deze week met Remco naar het hockeyveld om even een uur kracht te krijgen met slaan, pushen en het hele rataplan.. Voor nu even een pauze en om 16.00 uur starten met de marathon 'tentamens leren'..

Dit betekend echter.... geen dokter meer! alleen als het niet goed gaat, maar met de fysiotherapie moet ik een heel eind komen! :)

xoxo

oh happy day

Heerlijke dag gehad gister.

Een ochtendje heel rustig aan gedaan en 's avonds kwam Eline (zus).

Samen lekker filmpje gekeken, maskertjes op gedaan en haar haren ingevlochten.

Gewoon chillen, dat had ik even gemist ;)

Nu wakker worden, is het alweer 1 april.

De dag dat je als klein kind duizenden grapjes maakte..

En nu.. nu is het een dag vol stress, leerwerk en een hockeywedstrijd kijken.

Maar als nog ; oh happy day.

Het gaat al veel beter dan vrijdag en ik kan weer concentreren op schoolwerk.

Misschien ook wel weer even fijn..

Ik wens iedereen een hele fijne dag, met (hopelijk) veel zon.

Doe wel een dikke jas aan, want volgens mij is het aardig frisjes!

xoxo

vecht met me mee

bah, wakker worden in een donkere kamer, benauwd voelen en je benen haast niet voelen.. ja bah! dat mag dan wel gezegd worden.. in de ochtend voelde ik al dit gaat geen goeie dag worden.. toch uit bed gestapt en het hele ochtendritueel gedaan, na 4 uur school weer naar huis gefietst... en toen mijn bedje weer in.. na 3 uur slaap hoop je dat het beter gaat, maar eigenlijk voelt je hele lichaam zwaar en pijn en weet je niet wat je moet doen.. Mams kwam met het idee op de fysiotherapeut te bellen.. maar die was er niet.. maandag kan dat pas weer.. dus eigenlijk zit ik nu het weekend met pijn en kan er niks aan gedaan worden? YES. Hmm dat maakte mijn dag niet beter.. Toch maar fietsen naar hockey om de meisjes training te geven, dat ging nog wel oke.. maar dan stort je haast letterlijk in.. Bij dames 1 ingelopen en de keepster Alieck ingespeeld.. daarna was het alweer over, geen tijd meer voor Bakker, het is voorbij voor vandaag, je benen werken niet optimaal, je longen werken niet optimaal, je handen trillen, je hebt snelle hardkloppingen, nee Bakker.. vandaag geen goeie dag. Mams kwam me ophalen (een uur nadat de training was begonnen, 30 minuten meegedaan 30 minuten gezeten) en thuis lag ik op de bank, te niksen.. dat was alles wat ik kon.

Het voelt zo vreselijk, niet jezelf kunnen zijn. Er zit iemand in mijn lichaam die het niet echt fijn heeft volgens mij, maar dat ben ik niet! Ik zal vechten want zo een dag als gister wil ik niet meer :)

Vecht met me mee.